Σιταράς Γιώργος

«Τι θα ψηφίσεις μπαμπά στις δημοτικές;»

Στο τέλος άλλης μια ασφυκτικά φορτωμένης μέρας και προετοιμάζοντας το δείπνο των παιδιών,δέχθηκα μια καθ’ όλα λογική ερώτηση: «Τι θα ψηφίσεις μπαμπά στις δημοτικές;» Πέρασαν όλες οι σκέψεις από το μυαλό μου περί αντικειμενικής προσέγγισης, ανεπηρέαστης σκέψης και ότι σκέπτεται ένας γονιός σε ανάλογες στιγμές. Εν τέλει βέβαια είχα να απαντήσω σε μια πολύ ευθεία ερώτηση και δεν χρειαζόταν ένα πατρικό γενικόλογο λογύδριο, μια και είχαν πρωινό ξύπνημα.

Δεν χρειάστηκε να πολυσκεφθώ, αμέσως απήντησα ότι προτιμώ το «Κοινό Τηνίων», γιατί :

  • Δεν υπάρχει αρχηγός - αυθεντία,
  • Όλες οι αποφάσεις είναι συλλογικές και αποτέλεσμα ελεύθερων συζητήσεων,
  • Οι δημοτικοί σύμβουλοι εναλλάσσονται κάθε 20 μήνες,
  • Είναι ελεύθεροι επιρροών και συμφερόντων

«Μα καλά δεν υπάρχουν αρνητικά;», εκτοξεύτηκε η επόμενη ερώτηση. Φυσικά και υπάρχουν, αλλά δεν είναι τόσο σημαντικά. Ειδικά μπροστά στων υπολοίπων, θυμίζουν παιδικές ασθένειες.

Τα παιδιά κοιμήθηκαν κι εγώ έμεινα να σκέπτομαι το θέμα. Εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια δεν έχω πατήσει στις συναντήσεις. Ασχολήθηκα λίγο ένα διάστημα, όσο το επέτρεπε μια καθημερινότητα γεμάτη επαγγελματικές υποχρεώσεις αυτοαπασχολούμενου, ολίγον από οικογένεια κι ένα σωρό ευθύνες.

Δεν χρειάστηκε πολύ όμως να διακρίνω την παντελή έλλειψη συνειδητής σκοπιμότητας, ιδιοτελών πρακτικών και οικονομικών συμφερόντων. Μερικές συμπεριφορές μπορεί να είχαν ιδεοληπτικά στοιχεία, κάποιες εμμονές και επαναστατικά κατάλοιπα. Τελικά όμως όταν έρθει η ώρα του «λογαριασμού» τι ζυγίζει περισσότερο; Οι πολύχρονες αποτυχημένες συμπεριφορές που μας έφεραν σε αυτή την κατάντια σαν χώρα; Οι γόρδιοι δεσμοί πολιτικό-οικονομικών συμφερόντων, οι αποφάσεις κατά παραγγελία και πόσα άλλα…

Κάποτε ρωτήθηκα από ένα φίλο που ασχολείτο με τα κοινά και εξακολουθώ να εκτιμώ,γιατί δε συμμετέχουμε στις υπάρχουσες δομές. Ήταν η εποχή του νικηφόρου αγώνα κατά των πυλώνων, ήδη όμως ήταν ορατές οι λανθασμένες επιλογές και τελικά οι δομές κατέρρευσαν παταγωδώς!

Προτιμώ λοιπόν τους ρομαντικούς και μερικώς (τέως) ιδεοληπτικούς από τους οπορτουνιστές και από τις ποδοσφαιρικού τύπου μεταγραφές. Η προσφορά στα κοινά δεν είναι επάγγελμα,για αυτό μας αρέσει η εναλλασσόμενη θητεία. Η ενασχόληση με την πολιτική δεν επιτρέπεται να έχει προσωπικά οφέλη, ούτε ένα κερασμένο καφέ, όχι business και λαδώματα. Χρειάζεται καθαρότητα, διαφάνεια και ενοχλητική εντιμότητα. Μάλιστα αυτή δεν είναι κάποια αριστερίζουσα άποψη, αλλά η κλασσική ελληνική φιλοσοφική σκέψη.

Το Κοινό Τηνίων συμμετείχε θετικά σε όλους τους αγώνες, που υποστήριξε η πλειοψηφία των Τηνίων. Μοιράστηκε τις ιδέες του και με ικανοποίηση, βλέπει κάποιες να υλοποιούνται. Άλλωστε οι ιδέες -ευτυχώς-δεν έχουν ιδιοκτήτες.

  • Θα μπορούσα να αναφερθώ στους πυλώνες, που ευτυχώς μετά από πολυετή αγώνα, βρέθηκαν πλάι μας και οι υπόλοιποι.
  • Να θυμηθώ τα ειρωνικά σχόλια στην ημερίδα για τα μονοπάτια,στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου προ 15ετίας περίπου. Τώρα απολαμβάνουμε την εντατική προσπάθεια ανάπτυξης τους.
  • Την ανακύκλωση,που και πάλι είχαμε οργανώσει συνάντηση των τεσσάρων τότε ΟΤΑ. Βέβαια σε αντίθεση με τον υπόλοιπο πλανήτη, στο νησί μας απεδείχθη πολύ δύσκολη η πλήρης υλοποίηση της. Παρακαλώ να εξαιρέσετε τη διαρκή ανακύκλωση υποψηφίων, που είναι αποδεδειγμένα επιβλαβής.
  • Τέλος ο νέος αγώνας κατά της φύτευσης αιολικών αυτή τη φορά (τελικά ανά 10ετία, κάτι θέλουν να μας βάλουν...) που με αγαλλίαση είδαμε να σχηματίζεται άλλο ένα Παντηνιακό μέτωπο.

Μοιάζει να συνεχίζεται ότι ξεκίνησε με την ένωση πολιτών. Φαίνεται πλέον η ωρίμανση σκέψης και συμπεριφορών. Η συμμετοχή στο προηγούμενο συμβούλιο ήταν επιτυχημένη και παράλληλα ένα επίπονο μάθημα. Με ένα ανελεύθερο κανονισμό, με ευθείες προσπάθειες φίμωσης της φωνής του Κοινού Τηνίων, με ενίοτε φαιδρές συμπεριφορές, συστηματική συκοφάντηση, προσπάθεια γελοιοποίησης και παρουσίασης ως τουλάχιστον ουτοπικών γραφικών.

Πολύ συχνά ακούω ότι δεν μπορεί μια τέτοια ομάδα να διοικήσει το Δήμο. Τι σκόπιμα αφελής ερώτηση. Η απάντηση βρίσκεται στο παρελθόν μας. Αν είμαστε περήφανοι για το επίπεδο των συμβουλίων, των παρεμβάσεων, των εντάσεων,της διαχείρισης των σκουπιδιών κλπ. Αν αυτά αποτελούσαν παραδείγματα επιτυχημένων διαχειρίσεων τότε όχι. Σε αυτό το επίπεδο θα θεωρηθούν κατώτεροι των περιστάσεων.

Μάλλον θεωρούνται ανώριμοι και ανίκανοι να διοικήσουν όσοι:

  • Δεν συνεταιρίζονται με εργολήπτες δημοσίων έργων, δεν δημιουργούν εταιρείες οχήματα και δεν στοχεύουν σε μελλοντικά έργα.
  • Αν και οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες, δεν συγχέουν την ιδιωτική πρωτοβουλία με την ατομική υστεροβουλία.
  • Δεν προδίδουν ιδέες, εμπιστοσύνη και δεν ξεπουλιούνται για διάφορες σκοπιμότητες.
  • Είναι ανοικτοί σε μια έντιμη συνεργασία, με όποιον έχει αρχές και αξίες.
  • Δεν θεωρούν την ψήφο εμπορεύσιμο προϊόν.
  • Θεωρούν τη θρησκευτική πίστη ιδιωτική υπόθεση.
  • Βρίσκουν τη μερικώς παρεμβατική οικονομία, δικαιότερο σύστημα από τη διεθνώς επικρατούσα οικονομική ασυδοσία.
  • Πιστεύουν ότι υπάρχουν βασικά κοινόχρηστα αγαθά.
  • Θέτουν σε προτεραιότητα το περιβάλλον, σε ένα καταρρέον οικοσύστημα,
  • Θαυμάζουν τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, ότι μας έδωσε η αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και όχι τα φαιδρά/επικίνδυνα χολιγουντιανά κακέκτυπα, τύπου «300».

Καλύτερα να μην αναφερθώ σε περισσότερα γιατί δεν πρόκειται για διακήρυξη...

Εν τέλει η πολιτική προτίμηση δεν είναι γάμος αλλά αρραβώνας με αυστηρούς κανόνες. Εδώ είμαστε και με την πρώτη παραβίαση αρχών/αξιών, καταγγέλλουμε αυστηρά τη συμφωνία.

Γιώργος Σιταράς

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}

Free Web Hosting